W Niemczech i w ogóle w środkowej Europie co bynajmniej od momentu II poł. XIV w. rozwijały się, odurzony idei Wyclifa oraz następny Husa, dyskusje o potrzebie reformy Kościoła, powszechne było również wiara o zepsuciu jego elit w szczególności dworu papieskiego. Główne żądania reformatorów dotyczyły: przyjmowania komunii świętej w dwóch postaciach, zniesienia celibatu duchownych i rezygnacji Kościoła z posiadania majątku. Przyczyną bezpośrednią było rozpowszechnienie tez Lutra dotyczących odpustów.